Get a site

پایان نامه اثرات مجاورت با کورپیریفاس در طی دوره نوزادی بر نقص حافظه فضایی ناشی از کیندلینگ شیمیایی در موش های صحرایی بالغ

پایان نامه اثرات مجاورت با کورپیریفاس در طی دوره نوزادی بر نقص حافظه فضایی ناشی از کیندلینگ شیمیایی در موش های صحرایی بالغ

پایان نامه رشته زیست شناسی

گرایش :فیزیولوژی جانوری

دانشگاه شیراز 

دانشکده علوم

پایان نامه کارشناسی ارشد در رشته زیست شناسی( فیزیولوژی جانوری)

اثرات مجاورت با کورپیریفاس در طی دوره نوزادی بر نقص حافظه فضایی ناشی از کیندلینگ شیمیایی در موش­های صحرایی بالغ

استاد راهنما:

دکتر جعفر وطن پرست

آبان ۱۳۹۲

چکیده
ترکیب ارگانوفسفره کورپیریفاس بطور گسترده بعنوان حشره­کش در سراسر جهان استفاده می­شود. مجاورت با کورپیریفاس در طی دوره تکوین از طریق مکانیسم­هایی غیر از مهار کولین­استراز نقایص عصبی-رفتاری طولانی مدت را به دنبال دارد. در این مطالعه با بهره گرفتن از آزمون ماز شعایی اثر دریافت غلظت پایین کورپیریفاس در دوره نوزادی بر نقائص شناختی ناشی از کیندلینگ شیمییایی مطالعه شد. نوزادان گروه آزمایش کورپیریفاس را به میزان  mg/kg1 در روزهای ۴-۱ بعد از تولد دریافت کردند و گروه شاهد حجم برابری از حلال (دی­متیل­سولفوکساید) را دریافت کردند. برای کیندلینگ، موش­های صحرایی بالغ از هر دو گروه، پنتیل­تترازول را به میزان  mg/kg38 به­صورت داخل صفاقی هر دو روز یکبار به­مدت ۲۸ روز دریافت کردند. موشهایی که کیندل شده و بطور مکرر تشنجات کلونیک نشان دادند جهت مطالعه رفتاری مورد استفاده قرار گرفتند. همچنین در هردو گروه تاثیر پیش­تیمار اسکاپولامین (آنتاگونیست موسکارینی) و MK-801 (آنتاگونیست گیرنده NMDA) برای تعیین میزان وابستگی عملکرد شناختی به سیستم­های کولینرژیک و گلوتاماترژیک مورد بررسی قرار گرفت. در طی کیندلینگ موش­های نر و ماده گروه کورپیریفاس درجه تشنج کمتری در مقایسه با گروه دریافت کنندهDMSO  نشان دادند و این اختلاف در موش­های ماده گروه کورپیریفاس در برخی روزهای دوره کیندلینگ معنی دار بود. پس از کیندلینگ موش­های صحرایی نر گروه کورپیریفاس در مقایسه با گروه شاهد، خطاهای حافظه مرجع کمتری نشان دادند در حالیکه موش­های ماده گروه کورپیریفاس پس از کیندلینگ در مقایسه با موشهای ماده از گروه شاهد، خطاهای حافظه کاری بیشتری نشان دادند. پیش­تیمار حیوانات با اسکاپولامین و MK-801 نشان داد که این داروها خطای حافظه فضایی موش­های صحرایی گروه کورپیریفاس را بیش از گروه شاهد افزایش می­دهد که پیشنهاد می­ کند در این گروه وابستگی حافظه فضایی به سیستم­های کولینرژیک و گلوتاماترژیک بیش از گروه DMSO است. فرایند کیندلینگ با افزایش فعالیت سیستم کولینرژیک و گلوتاماترژیک همراه است که از طریق آسیب نورونی سبب نقص عملکردی این سیستم­های نوروترنسمیتری می­شود. نشان داده شده که دریافت کورپیریفاس در دوره نوزادی کاهش فعالیت سیستم های کولینرژیک و گلوتاماترژیک را باعث می­شود که احتمالاً در کاهش درجه تشنج در طی کیندلینگ و نیز کاهش آسیب این سیستم­های نروترنسمیتری در نتیجه کیندلینگ در موشهای گروه کورپیریفاس دخیل است.
کلمات کلیدی: کورپیریفاس، کیندلینگ شیمیایی، تکوین، حافظه فضایی، موش صحرایی

فهرست مطالب
 

عنوانصفحه

فصل اول: مقدمه
۱-۱) بیان مساله۲
۱-۱-۱) ترکیبات ارگانوفسفره۲
۱-۲) صرع.۴
۱-۳) طبقه بندی صرع۵
۱-۴) کیندلینگ۶
۱-۵) یادگیری و حافظه.۶
فصل دوم: مروری بر تحقیقات پیشین
۲-۱) ویژگی­ها و مکانیسم تاثیر ترکیبات ارگانوفسفره.۹
۲-۲) اثرات بیولوژیک کورپیریفاس.۱۰
۲-۳) تاثیر وابسته به زمان و وابسته به جنس ترکیبات ارگانوفسفره۱۱
۲-۴) تاثیر ارگانوفسفره­ها به ویژه کورپیریفاس در ایجاد افسردگی و نقص حافظه ناشی از تغییر در سیستم­های نوروترنسمیتری۱۲
۲-۵) مکانیسم ایجاد صرع۱۳
۲-۶) مدل کیندلینگ در مطالعه صرع۱۶
۲-۷) ساختارهای مغزی و سیستم­های نوروترنسمیتری دخیل در حافظه۱۷
۲-۸) تاثیر صرع بر یادگیری و حافظه.۲۳
۲-۹) هدف.۲۴
فصل سوم: مواد و روش­ها
۳-۱) مواد مورد استفاده۲۶
۳-۲) وسایل و دستگاه­ها۲۷
۳-۳) حیوانات و تیمار.۲۷
۳-۴) کیندلینگ.۲۸
۳-۵) آزمون یادگیری حافظه فضایی با ماز شعاعی هشت بازویی.۲۹
۳-۵-۱) مراحل انجام آزمایش.۳۰
۳-۶) آنالیز آماری.۳۰
فصل چهارم: نتایج
۴-۱) تاثیر کورپیریفاس بر کیندلینگ۳۳
۴-۲) آزمون یادگیری فضایی۳۵

فصل پنجم: بحث و نتیجه گیری
۵-۱) بحث.۴۷
۵-۲) نتیجه گیری کلی.۵۳
۵-۳) پیشنهادات برای مطالعات آینده۵۳
فهرست منابع و ماخذ۵۴

فهرست نمودارها

عنوانصفحه

نمودار۴-۱) مقایسه میانگین درجه تشنج بین گروه­های کورپیریفاس و DMSO در روزهای مختلف القاء کیندلینگ در موش­های صحرایی نر.۳۴
نمودار۴-۲) مقایسه میانگین درجه تشنج بین گروه­های کورپیریفاس وDMSO در روزهای مختلف القاء کیندلینگ در موش­های صحرایی ماده۳۴
نمودار۴-۳) مقایسه میانگین خطاهای حافظه مرجع موش­های صحرایی نر در روزهای
مختلف بین گروه­های کورپیریفاس و DMSO.37
نمودار۴-۴) مقایسه میانگین خطاهای حافظه مرجع موش­های صحرایی ماده در روزهای
مختلف بین گروه­های کورپیریفاس و DMSO.37
نمودار ۴-۵) مقایسه میانگین خطاهای حافظه کاری موش­های صحرایی نر در روزهای
مختلف بین گروه­های کورپیریفاس و DMSO38
نمودار۴-۶) مقایسه میانگین خطاهای حافظه کاری موش­های صحرایی ماده در روزهای
مختلف بین گروه­های کورپیریفاس و DMSO38
نمودار ۴-۷) مقایسه میانگین خطاهای حافظه مرجع موش­های صحرایی نر در اثر تزریق
غلظت­های مختلف اسکاپولامین در گروه­های کورپیریفاس و DMSO39
نمودار۴-۸) مقایسه میانگین خطاهای حافظه مرجع موش­های صحرایی ماده در اثر تزریق
غلظت­های مختلف اسکاپولامین در گروه­های کورپیریفاس و DMSO39
نمودار ۴-۹) مقایسه میانگین خطاهای حافظه مرجع موش­های صحرایی نر در اثر تزریق
غلظت­های مختلف MK-801 در گروه­های کورپیریفاس و DMSO.40
نمودار ۴-۱۰) مقایسه میانگین خطاهای حافظه مرجع موش­های صحرایی ماده در اثر تزریق
غلظت­های مختلف MK-801 در گروه­های کورپیریفاس و DMSO40
نمودار ۴-۱۱) مقایسه میانگین خطاهای حافظه کاری موش­های صحرایی نر در اثر تزریق
غلظت­های مختلف اسکاپولامین در گروه­های کورپیریفاس و DMSO41
نمودار ۴-۱۲) مقایسه میانگین خطاهای حافظه کاری موش­های صحرایی ماده در اثر تزریق
غلظت­های مختلف اسکاپولامین در گروه­های کورپیریفاس و DMSO41
نمودار ۴-۱۳) مقایسه میانگین خطاهای حافظه کاری موش­های صحرایی نر در اثر تزریق
غلظت­های مختلف MK-801 در گروه­های کورپیریفاس و DMSO42
نمودار ۴-۱۴) مقایسه میانگین خطاهای حافظه کاری موش­های صحرایی ماده در اثر تزریق
غلظت­های مختلف MK-801 در گروه­های کورپیریفاس و DMSO42
نمودار ۴-۱۵) مقایسه میانگین شاخص­های حافظه موش­های صحرایی نر در روزهای مختلف بین گروه کورپیریفاس و DMSO.43
نمودار ۴-۱۶) مقایسه میانگین شاخص­های حافظه موش­های صحرایی ماده در روزهای مختلف بین گروه کورپیریفاس و DMSO.43
نمودار ۴-۱۷) مقایسه میانگین شاخص­های حافظه موش­های صحرایی نر متعاقب تزریق غلظت های مختلف اسکاپولامین بین گروه کورپیریفاس و DMSO.44
نمودار ۴-۱۸) مقایسه میانگین شاخص­های حافظه موش­های صحرایی ماده متعاقب تزریق غلظت­های مختلف اسکاپولامین بین گروه کورپیریفاس و DMSO44
نمودار ۴-۱۹) مقایسه میانگین شاخص­های حافظه موش­های صحرایی نر متعاقب تزریق غلظت های مختلف MK-801 بین گروه کورپیریفاس و DMSO45
نمودار ۴-۲۰) مقایسه میانگین شاخص­های حافظه موش­های صحرایی ماده متعاقب تزریق غلظت­های مختلف MK-801 بین گروه کورپیریفاس و DMSO.45
بیان مساله:

۱-۱-۱ (ترکیبات ارگانوفسفره[۱]

ترکیبات ارگانوفسفره به ­عنوان حشره­کش در کشاورزی، دامپروری و حتی مصارف خانگی استفاده می­شوند. علیرغم محدودیت­های اعمال شده در جهت کاهش تولید و مصرف این ترکیبات، هنوز بیش از نیمی از حشره­کش­های مصرفی حاوی ترکیبات ارگانوفسفره هستند که از جمله مهم­ترین آلاینده­های محیط زیست هستند (Fenske et al., 1990; Eskenazi et al.,1999) استفاده از حشره­کش­های ارگانوفسفره به­دلیل اثرات مخربی که بر رشد مغز دارند در سال­های اخیر محدود شده، با این حال مصرف بعضی از این ارگانوفسفره­ها مثل کورپیریفاس[۲] به دلیل پایداری بیشتر و سمیت سیستمیک کمتر هنوز ادامه دارد (U. S. EPA 2004). مسمومیت با ترکیبات ارگانوفسفره اثرات متنوعی روی سیستم­های مختلف محیطی و مرکزی دارد.
درکلینیک مسمومیت با ترکیبات ارگانوفسفره غالباً با میزان مهار استیل­کولین­استراز[۳] سنجش می­شود (Ricceri et al., 2003; Jamson et al., 2007). یکی از تاثیرات این مهار، تحریک بیش از حد سیناپس­های کولینرژیک و سیستم عصبی پاراسمپاتیک است که نشانه­ های آن شامل تنگ شدن مجاری هوایی، تعریق، ترشح بزاق، بی اشتهایی، انقباضات شکمی، استفراغ، بی اختیاری مدفوع و افزایش ادرار می­باشد. همچنین ارگانوفسفره­ها باعث ایجاد تیک­های ماهیچه­ای و انقباضات کوچک و غیر­ارادی عضلات در زیر پوست می­شوند. این تاثیرات، ماهیچه­های تنفسی را نیز درگیر می­ کنند. ترکیبات ارگانوفسفره قادرند بر روی سیستم عصبی مرکزی نیز تاثیر بگذارند که نتیجه آن، اضطراب، تخریب حافظه، نقص در سخن گفتن، تشنج و کما می­باشد  .(Dubois, 1971)ارگانوفسفره­های مختلف تاثیرات سمی متفاوتی بر روی سیستم عصبی دارند، بعضی از ارگانوفسفره­ها ازجمله کورپیریفاس تاثیرات سمی بیشتری روی سیستم عصبی دارند،در حالیکه سمیت برخی دیگر مانند پاراتیون بیشتر سیستمیک است(Timofeeva et al., 2008).ترکیبات ارگانوفسفره به­دلیل اثرات مخرب طولانی­مدت بر مغز درصورت مجاورت در دوران جنینی و کودکی از نظر پزشکی مورد توجه هستند . (Ricceriet al., 2003)اثرات سمی ارگانوفسفره­ها روی مغز در حال تکوین بیشتر است که یکی از دلایل آن مصرف بالای اکسیژن و کمبود آنتی­اکسیدان در مغز در حال تکوین می­باشد (Slotkin et al., 2008) به عنوان مثال LD50 ترکیب کورپیریفاس در نوزادان موش صحرایی ۱۰۰ برابر کمتر از بالغین است (Jameson et al.,2007). مطالعات مختلف نشان داده­اند برخی از ارگانوفسفره­ها در غلظت­هایی که مسمومیت سیستمیک را به دنبال ندارند، به­طورخاص مغز نابالغ را هدف قرار داده و اختلالات رفتاری دراز مدت را باعث می­شوند (Ricceri et al., 2003,2006;Eskenazi et al., 1999) کورپیریفاس و نه متابولیت فعال آن (کورپیریفاس[۴] اکسان) سنتز DNA را مهار کرده و باعث کاهش تعداد سلول­ها و اختلال در فعالیت سیناپسی می­شود.بنابراین عجیب نیست که کورپیریفاس در غلظت­هایی که مهار استیل­کولین­استراز پایین­تر از حد لازم برای ایجاد مسمویت سیستمیک است، اختلالات رفتاری دراز مدت را باعث می­شود (Crumpton et al., 2000; Levin et al., 2007; Jameson et al., 2007; Terry et al., 2007; Johnson et al., 2009).
[۱]Organophosphate compounds
[۲]Chlorpyrifos
[۳]Acetyl cholinestrase
[۴] Chlorpyrifos oxon
تعداد صفحه : ۸۹
قیمت : ۱۴۷۰۰ تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می شود.

پشتیبانی سایت :        ****       [email protected]

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  **** ***